funt szterling
Waluta Wielkiej Brytanii cz.1
Lipiec 4, 2016
funtek
Waluta Wielkiej Brytanii cz. 3
Lipiec 4, 2016
Pokaż wszystkie
funt

funtDatę emisji na monetach angielskich pierwszy raz zamieszczono w 1549 r., pierwotnie oznaczając cyframi rzymskimi, później cyframi arabskimi. Cechą charakterystyczną dla monet angielskich jest rodzaj korony władcy. W okresie XIII–XV w. była to gotycka korona otwarta, z trzema kwiatostanami, w tym dwoma skrajnymi lekko rozchylonymi. Pod koniec XVI w. wprowadzono zamkniętą koronę na wzór cesarskiego symbolu władzy. W Średniowieczu moneta oprócz funkcji płatniczej była amuletem o właściwościach leczniczych. Panował przesąd, że dotyk królewską monetą uzdrowi chory organizm. Taką specyficzną rolę pełnili królowie angielscy od Edwarda Wyznawcy (1042–1066) do Anny (1702–1714), córki Jakuba II. Używano do tego złotych monet z wizerunkiem Archanioła Michała walczącego z diabłem.

W Anglii praktykowano też obyczaj, zwłaszcza około XVII w., rozdawnictwa monet przy różnych uroczystościach. Okres władania muzułmanów na półwyspie Iberyjskim  zaznaczył się piętnem na Wyspach Brytyjskich złotych monet arabskich nazywanych mancus. Na przestrzeni X–XIII w. pojawiły się monety ze znakiem krzyża będącym symbolem wiary oraz znaczenie praktyczne, pomagające w równym dzieleniu ich na dwie lub cztery części. Te połówki i ćwiartki pełniły rolę drobnych jednostek monetarnych angielskich. Dopiero Król Edward I (1272–1307) wprowadził w miejsce takich kawałków monety o wartości ½ i ¼ pensa, obecnie zwane okrągłymi.

Od połowy XVIII w. formalnie w Anglii obowiązywał system bimetaliczny, a faktycznie pieniądz złoty. System monetarny stanowiony był na funcie szterlingu,dalej podzielonym na 20 szylingów, z których każdy miał 12 pensów. System ten był do 14 lutego 1971 r., a 15 lutego tego roku zmieniono na dziesiętny system monetarny. Przyjęto, że 1 funt szterling to 100 pensów. Z czasem coraz bardziej brakowało monety srebrnej i drobnej monety miedzianej zdominowanej w latach 90. XVII w. przez żetony (tokeny) osób prywatnych i miast. Żetony były notorycznie fałszowane i nie cieszyły się aprobatą społeczeństwa. W 1797 r. rząd zadecydował o emisji drobnych monet miedzianych. Wobec braku w obiegu monet srebrnych Bank Anglii wyraził zgodę na obrót wewnętrzny talarów hiszpańskich. Z powodu częstych fałszerstw okalano te monety skomplikowanym ośmiokątnym znakiem, co jednak nie poprawiło sytuacji. Finalnie w 1804 r. zdecydowano całkowicie przebijać monety hiszpańskie, nadając popiersie Jerzego III na awersie a personifikację Brytanii na rewersie.